GELDERLANDRIT 2026: WEER HELEMAAL OP NIVEAU

Rutger Kwant schreef een lovend verslag over de Classic Gelderlandrit. Lees hieronder zijn bevindingen.

De Gelderlandrit was in 1999 één van de eerste klassiekerrally’s waar ik aan heb meegedaan.

Toen nog als bestuurder, met mijn wederhelft Gea als navigator. Na die editie zouden nog vele deelnames volgen. In de begindagen nog uitgezet door Martin Roosenboom en Peter Staal, later met Eric Klunder aan het roer en momenteel onder leiding van Nico Slappendel, met Fred Hak als uitzetter. Niet alle latere edities waren eerlijk gezegd om verschillende redenen even geslaagd, maar toch bleef de Gelderlandrit een speciaal plekje innemen in mijn rallybeleving.

Afgelopen zaterdag 19 september was het tijd voor de 31 editie en stond de rally weer in mijn agenda. Eindelijk zou ik dit jaar weer eens samen met Harry Rupert in de fijne Ford Cortina kunnen rijden. Eerder dit jaar zouden we al een paar rally’s gezamenlijk rijden, echter was Harry toen helaas vanwege ziekte uitgeschakeld. Rond 8:30 uur waren we bij de startlocatie de Heerlickheijd in Ermelo. Een fraaie en mooi gelegen locatie die velen in het wereldje nog kunnen kennen van de Alzheimer Rally of de Rally Happening van enkele jaren geleden. Het was wel heel jammer dat we hier maar zo weinig andere deelnemers mochten begroeten. Dit was toch zeker een mooie gelegenheid om na de zomer weer lekker met de klassieker ten strijde te trekken.

Na vertrek om 9:11 liet de eerste valstrik van uitzetter Fred niet lang op zich wachten. Binnen enkele honderden meters was de toon gezet, absolute scherpte was vandaag vereist! De ingetekende lijn met barricades volgend, reden we met vele richtingsveranderingen over het priegelige industrieterrein van Harderwijk en daarna weidsere wegen via Hierden naar de eerste bemande tijdcontrole. Bij gebruik van een rally app, in dit geval Redrive, is het nog steeds best prettig om enthousiast bemenste controles tegen te komen! Hierna volgde een fraaie route over pijlen kortste route langs Elburg en rond Oldebroek naar de volgende TC. Onderweg goed opletten op de gebruikelijke foefjes zoals water over de weg en een dubbel genummerde pijl. Voor de variatie gingen we daarna verder met grensbenadering. Met enkele herconstructies, vanwege een niet berijdbare weg of een verlegging, en een viaductconstructie hoefden de navigatoren zich niet te vervelen. Zelfs vlak voor de lunch, ook bij de Heerlickheijd, zat nog een kleine uitdaging. Het haakje in de route, via een “fietspad” met keercontrole, was tricky en werd niet door iedereen gevonden. Onder het genot van een meer dan uitstekende lunch werden de nodige ervaringen uitgewisseld. Zelf waren we zeer tevreden met een tot nu toe prettige rally en nul strafpunten.

Na de voortreffelijke lunch mochten we verder met pijlen en punten gemengd. Altijd een leuk systeem met veel mogelijkheden voor de uitzetter om ons te grazen te nemen. Dat zou later ook blijken, want ik miste toch een op één na kortste route en een vernuftig verstopt wit weggetje. De opvolgende TC stond nog verrassend krap in de tijd, want we kwamen nog net in onze lopende minuut binnenzeilen. Dat lukte veel andere equipes niet. De voorbereiding voor het volgende traject met (gedeeltekijk blinde) pijlen was daarmee minder relaxed, maar gelukkig was dit niet extreem moeilijk. En doordat een deel van de route vervallen was vanwege werkzaamheden, kwamen we ruim op tijd aan bij de bemanning op industrieterrein Harselaar bij Barneveld. Door voor AMAC’ers bekend terrein rond Kootwijkerbroek en Garderen mochten we daarna een route destilleren aan de hand van kompaspunten. Hier wist ik op mijn beurt toch de uitzetter te betrappen op een gemiste kortste route. Wat – bij mijn weten – de enige geneutraliseerde controle zou opleveren. Bijna mis ik daarna nog wel de subtiel verlegde weg bij Speuld en ook het lusje voor het op juiste wijze verlaten van het laatste punt vlak voor de finish in Ermelo zie ik ook pas in tweede instantie. Ja, men moest wakker blijven tot aan het einde! Petje af voor Fred, hij had er echt wat moois en uitdagends van gemaakt.

Tijdens de borrel met bruin fruit bleek dat ook de mening van menig andere equipe. De uitslag liet vervolgens niet heel lang op zich wachten (dat is dan een voordeel van weinig deelnemers…?) en met een voortreffelijk buffet in de buik mochten Harry en ondergetekende de grootste bekers in de Expertklasse in ontvangst nemen. In de Sportklasse ging de winst naar Erik en Anniek Ligtenberg.

Wat ons betreft was de Gelderlandrit weer helemaal op het niveau dat men er gezien de rijke historie van mag verwachten. En dus verdient het in 2027 een heel vol deelnemersveld !

Tekst en foto’s: Rutger Kwant